Rozdział 12 – chyba tu jest mięsko. Kelly jest porównywany z Freudem i Rogersem.
Kelly: człowiek jako badacz.
Freud: człowiek jako organizm biologiczny.
Kelly: osobowa konstrukcja zdarzeń. Tymczasowość formułowanych teorii.
Freud: badanie psychiki przez to, czego klienci nie mówią.
Kelly: otwarcie na zmiany
Freud i zwolennicy: zamknięcie na zmiany.
Pochwały mogą wywołać przykrość:
Freud: to przez poczucie winy.
Kelly: to przez to, że nieoczekiwane pochwały wymuszają całościową reorganizację obrazu siebie.
Kelly i Freud: bliskość przeciwieństw.
Kelly i Freud: to jak ludzie postrzegają innych mówi wiele o tym, jak postrzegają samych siebie.
Kelly i Freud: „Sprzeciw” wywołują rzeczy, których nie chcesz uznać za prawdziwe.
Kelly i Freud: Zagrożenie odczuwamy jedynie pod wpływem tego, co wydaje się prawdopodobne.
Kelly i Freud: Nieświadomość u Freuda odpowiada u Kelly’ego konstruktom przedsłownym – ludzie funkcjonują w oparciu o zasady których nie są świadomi.
Kelly i Freud: W terapii dochodzi do zjawiska przeniesienia. Przeniesienie jest ważne.
Kelly i Freud: Pacjenci przejawiają opór wobec zmian.